سالم باشیم

دیابت

خانه/دیابت

مقاومت نسبت به انسولين را چطور درمان كنيم؟

5 دوشنبه 10 اسفند 1394
مقاومت نسبت به انسولين عارضه اي است كه اگر كنترل نشود، مي تواند در شماري از افراد منجر به ديابت نوع 2 شود

مقاومت نسبت به انسولين عارضه اي است كه اگر كنترل نشود، مي تواند در شماري از افراد منجر به ديابت نوع 2 شود. كربوهيدرات هاي موجود در رژيم غذايي تبديل به گلوكز مي شوند. در حالت طبيعي، گلوكز موجود در خون توسط هورمون انسولين جمع آوري شده و براي توليد انرژي در دسترس سلول ها قرار مي گيرد. در افراد مبتلا به مقاومت در برابر انسولين، همان طور كه از نام عارضه پيداست، سلول ها نسبت به تاثير انسولين مقاوم شده كه اين امر، لوزالمعده شروع به ترشح ميزان بيشتري از انسولين مي كند تا از طريق آن گلوكز را به سلول ها وارد كند. برخي از نژادها به علت نوع آرايش ژنتيكي شان بيش تر مستعد ابتلا به اين عارضه هستند.

به اين عارضه گاهي سندرم مقاومت در برابر انسولين هم گفته مي شود تا مشابه سندروم متابوليك باشد. اين عارضه به خودي خود ممكن است موجود باشد، اما هنگامي كه تبديل به به سندروم متابوليك مي شود، به صورت مجموعه اي از عئارض در آمده كه شامل عوامل خطرساز بيماري هاي قلبي مي شود.

اضافه وزن: اين امر براي افراد مبتلا به عارضه ي مقاومت در برابر انسولين خطر بزرگي محسوب مي شود و حتي يك كاهش 7درصدي در وزن مي تواند نتايج چشم گيري در بهبود عارضه همراه داشته باشد.

ورزش: شواهد نشان مي دهد كه اين امر علاوه بر كاهش وزن، آثار ديگري نيز در كنترل عارضه ي مقاومت نسبت به انسولين دارد.

رژيم غذايي: اصلي ترين توصيه به اين افراد، اين است كه در هر وعده ي غذايي مقداري پروتئين، حجم زيادي از سبزي ها و حبوبات و خوراكي هاي پر سلولز گنجانده و از خوردن شكر و كربوهيدرات هاي تصفيه شده پرهيز كند.

 

كاري از گروه محتواي سالم باش

كتاب راهنماي درمان با غذا/ دكتر سوزانا اليوير/ مترجم: رقيه عليزاده/ ناشر:پيك فرهنگ/ص:270