سالم باشیم

زندگی سالم

خانه/زندگی سالم

شيء مورد علاقه كودك

5 سه شنبه 1 دي 1394
در حدود 9ماهگي كودك به يكي از وسايلش علاقه شديد پيدا ميكند؛اين اشيا "گذرا" ناميده ميشوند و جايگزيني موقت براي مهر والدين هستند و در مستقل شدن كودك بسيار موثرند.

در حدود نه ماهگي متوجه مي شويد كه عروسك پوليشيِ بخصوصي، پتوي كوچك يا اسباب بازي ديگري كه فرزندتان در طول روز آن را همه جا دنبال خودش مي كشد، براي او محبوبيت و اهميت خاصي پيدا مي كند و به آن وابسته شده است.

برخي از كودكان از شش ماهگي اين ارتباط عاطفي را باشيئي خاص برقرار مي كنند و برخي ديگر هرگز اسباب بازي محبوبي ندارند.

كودك ممكن است با خرس عروسكي محبوبش بازي كند يا با آن حرف بزند، يا در زمان هاي مختلف روز به سمت پتويش برود و مدتي به آن بچسبد. شيء مورد علاقه هر چه باشد، او بدون آن نه چرت مي زند و نه مي خوابد (شايد هم اصلا همين دو زمان، زمان هايي باشند كه كودك در آن ها به آرامش نياز داشته و بنابراين به سوي وسايل محبوبش مي رود.)

نترسيد وابستگي كودك به يك شيء خاص ناشي از كم كاري شما نيست و رفتاري بسيار طبيعي به شمار مي رود.

او همان طور كه هر روز بزرگتر مي شود و مهارت تازه اي كسب مي كند، مي آموزد كه شخصيتي مستقل و جدا از والدينش است كه مي تواند به تنهايي بيشتر و بيشتر از قبل در اين دنيا راه برود و حركت كند. او احتمالا تا اين هنگام چند بار هم افتاده و زخم و زيلي شده و اين را فهميده است كه دنيا مكاني بزرگ پر از موقعيت هايي است كه الزاما همگي خوب نيستند، او اين را هم فهميده كه پدر و مادرش هميشه براي از بين بردن ترس هاي او در دسترس نخواهد بود. بنابراين كودك با وابستگي به يك شيء خاص در حقيقت به دنبال راهي است براي آرام كردن خودش در هنگام نگراني و اضطراب؛ نگراني و اضطرابي كه زياد يا كم به سراغش مي آيد.

افراد متخصص به اين اشياء، "اشياي انتقالي و گذرا" هم مي گويند، چراكه آنها در واقع جايگزيني موقتي براي مهر و توجه والدين هستند. يك شيء خاص هميشه در كنار كودك و در دسترس او است، در حالي كه مادر با تمام عشق و علاقه اش نمي تواند در تمام دقايق روز كنار فرزندش باشد.

اين اشيا در مستقل شدن كودك هم نقش دارند، چراكه اوست كه ميزان آرامش مورد نياز خود را تعيين مي كند و كنترل شيئي كه به آن علاقه دارد، كاملا در دست خودش است.

اين اشياي خاص براي پدر و مادرها هم سودمند هستند، چراكه كودك بايد ياد بگيرد خودش را آرام كند. اگر شب ها راحت نمي خوابد يك همچين شيئي مي تواند به خواب او كمك كند. وقتي كه او را به دست پرستار مي سپاريد اگر اسباب بازي محبوبش كنارش باشد، براي او بوي شما و بوي خانه را تداعي مي كند و ممكن است زودتر آرام شود.

برخي از متخصصان بر اين باورند كه كودكاني كه اسباب بازي يا وسيله ي خاصي را دوست ندارند نمي توانند به سادگي خودشان را آرام كنند. اگر كودك شما به سادگي آرام نمي شود و در طول روز بي تاب و نا آرام و كلافه است، همان طور كه آرامَش مي كنيد يك پتوي نرم يا يك عروسك پوليشي دستش بدهيد، شايد همين كار تغيير بزرگي در نحوه ي رفتار و كردار او ايجاد كند و حتي كاري كند كه او از چرت هاي بعدازظهر و زمان هاي تنهايي اش لذت هم ببرد.

اما اگر ديديد وابستگي كودك به شيئي خاص در توانايي او براي برقراري ارتباط با انسان هاي واقعي و پيشرفت هاي فيزيكي اختلال ايجاد كرده، بهتر است استفاده از آن را به مواقع خواب شبانه و چرت هاي ميان روز محدود كنيد.

در اينجا راهنمايي هايي در مورد كار كردن با وسيله ي محبوب كودك ارائه مي شود:

  • اجازه دهيد اسباب بازي محبوبش كنارش باشد. تا وقتي كه اين وسيله در روند طبيعي رشد و پيشرفت او اختلال ايجاد نكرده است، هيچ عيبي ندارد كه بگذاريد هميشه كنار كودكتان باشد.
  • چند وقت يكبار آن را بشوييد تا جرم ها و باكتري هاي آن پاك شود.
  • در مواقع لازم يا مواقعي كه امكان به همراه داشتن آن شيء خاص وجود دارد، بگذاريد كودك آن را با خودش بياورد.
  • به اسباب بازي محبوب او احترام بگذاريد. اين وسيله براي كودك مقدس است و بعد از شما، با ارزش ترين دارايي او در زندگي محسوب مي شود. پس هرگز وقتي پاي اين وسيله به ميان مي آيد، سر به سر كودكتان نگذاريد و آن را از دسترس او قايم نكنيد.
  • از بي خطر بودن وسيله محبوب كودكتان مطمئن شويد.
  • اين را بدانيد كه اسباب بازي محبوب كودك هرگز جاي شما را نمي گيرد. پس همچنان مثل هميشه به او توجه كرده و حسابي به او مهر و محبت نشان دهيد.
  • بگذاريد خود كودك تصميم بگيرد كي اسباب بازي اش را مي خواهد.
  • يا مواظب باشيد اسباب بازي محبوب كودك گم نشود، يا جايگزيني براي آن دم دست داشته باشيد.

انتظار اين را داشته باشيد كه كودكتان حداقل تا دو سالگي به اسباب بازي محبوبش بچسبد. نياز به چنين وسايلي در سه سالگي كودك به تدريج كم رنگ مي شود، چراكه او ديگر مي تواند از نظر احساسي و عاطفي به افرادي غير از پدر و مادرش هم وابسته شود. به عبارت ديگر، در آن هنگام منابع آرامش دهنده به كودك كم نيستند و او ديگر مثل قبل براي دريافت توجه و محبت، تنها به پدر و مادرش وابسته نخواهد بود.

 

كاري از گروه محتواي سالم باش

كتاب اولين سال تولد كودك به زبان آدميزاد/ دكتر جيمز گِي لُرد و ميشل هِي گن/ مترجم: روجا خداپرست/ ناشر: هيرمند/ ص273