سالم باشیم

زندگی سالم

خانه/زندگی سالم

دانستنيهايي در مورد اختلالات رفتاري كودكان

5 پنج شنبه 26 آذر 1394
حتي اگر ما نخواهيم، گاهي به دلايل مختلف برخي اختلالات رفتاري در كودكان ما ديده مي شود. بهترين كار پيدا كردن علت اين اختلالات و حل كردن آن ها است. هنگام انجام اين كار، به طور حتم بايد مراحل رشد كودكان را نيز مدنظر قرار دهيم.

حتي اگر ما نخواهيم، گاهي به دلايل مختلف برخي اختلالات رفتاري در كودكان ما ديده مي شود. بهترين كار پيدا كردن علت اين اختلالات و حل كردن آن ها است. هنگام انجام اين كار، به طور حتم بايد مراحل رشد كودكان را نيز مدنظر قرار دهيم.

بچه هاي گوشه گير و خجالتي و بچه هاي رك و صريح

پدران و مادران راهنماي كودك در جهت كسب موفقيت اجتماعي هستند. بين بچه هاي رك و به تعبيري پررو و بچه هاي پرخاشگر و مهاجم يك فرق كوچك وجود دارد. به عنوان پدر و مادر با اين آگاهي به فرزندتان نزديك شويد. بچه هاي رك احساسات، تفكرات و باورهاي خود را با صراحت و درستي تمام، بدون آن كه حقوق ديگران را پايمال كنند بر زبان مي آورند و به هنگام انجام اين كار طرف مقابل خود را تحقير و ناراحت نمي كنند.

اگر فرزندتان تلاش مي كند احساس، تفكر و باورهايش را تنها با دعوا يا دستور دادن به طرف مقابل به نتيجه برساند، در اين صورت فرزند شما مهاجم است.

كودك صريح زماني كه تفكرات شخصي خود را بيان مي كند، به نظرات و افكار ديگران هم گوش مي كند و با اين كار به آن ها احترام مي گذارد و در آرامش كامل در حالي كه تن صداي مناسبي دارد، به چشمان طرف مقابل نگاه مي كند و سعي مي كند به اين شكل با او ارتباط برقرار كند.

اگر فرزند شما قادر به بيان احساس و افكار خود به شكل صحيح نيست و اجازه مي دهد كه حق او پايمال بشود و قادر به دفاع از خود نيست، در اين حالت كودك غير فعال ناميده مي شود.

خجالتي بودن كودكان ناشي از عدم اعتماد به نفس و ضعف خودباوري در آن ها است. كودكان خجالتي به خود اعتماد ندارند و خود را بي ارزش مي شمارند و هميشه در حال سرزنش خود هستند و از قبول مسئوليت فرار مي كنند.

برخي از عوامل مؤثر در خجالتي يا گوشه گير بودن كودكان به شرح زير قابل ذكر است.

  • وجود برخي پدر و مادرهاي سخت گير و ارزش قائل نبودن براي كودك در جمع خانواده.
  • مقايسه ي او با دوستان يا خواهر و برادران پرخاشگر، كه هميشه كتك كاري مي كنند.
  • عدم اجازه به كودك برا شركت در فعاليت هاي اجتماعي و جمع دوستان.
  • حساسيت و وسواس خانواده در خصوص تميزي و يا كارها.
  • در جمع خانواده، كودك را حقير شمردن و با لحني تمسخر آميز او را به مسخره گرفتن.
  • بي تفاوتي پدر و مادر نسبت به كودك.
  • رفتار بي نهايت حمايتي پدر و مادر و وابسته كردن كودك به خودشان و به جاي او تصميم گرفتن. برآورده كردن تمام خواسته هاي او.

در چنين شرايطي، چه موقع بايد به كودك توجه نشان دهيد؟

زماني كه به خاطر كاري كه انجام نداده دچار دردسر مي شود، اما هيچ حرفي نمي زند.

هر زمان از طرف ديگران تحقير مي شود و در مقابل خواسته هاي آن ها تسليم مي شود.

زماني كه در كلاس درس هيچ سؤالي نمي كند و يا وقتي معلم از او سؤال مي كند و اجازه ي صحبت به او مي دهد، از خجالت سرخ مي شود و به سختي حرف مي زند.

اگر از فعاليت هاي گروهي فرار مي كند و ترجيح مي دهد به تنهايي و فردي فعاليت كند.

اگر فرزند شما از شركت در فعاليت هاي اجتماعي خودداري مي كند و بهانه هاي مختلفي براي شما ارائه مي كند، زمان آن رسيده است كه به او توجه بيشتري نشان دهيد.

 

كاري از گروه محتواي سالم باش

كتاب مامان، بابا، خانم معلم لطفا مرا درك كنيد/ ارجان نار/ترجمه: رويا پورمناف/ ناشر: نسل نو انديش/ ص101