سالم باشیم

زندگی سالم

خانه/زندگی سالم

جدايي والدين از فرزندانشان

5 چهار شنبه 2 دي 1394
پس از ازدواج فرزندان و رفتنشان از خانه ي پدري، والدين به شدت احساس تنهايي، دلتنگي، طرد شدگي و بي ارزش بودن مي كنند؛ ولي بايد بر اين احساسات غلبه كنند.

بسياري از والدين وقتي فرزندانشان خانه را ترك مي كنند به شدت لطمه مي بينند و احساس كمبود مي كنند. نقش آنها به عنوان حامي و پرورش دهنده به پايان رسيده است و اين امر باعث مي شود احساس سرگرداني و بيهودگي كنند. بعضي ها هم احساس حسرت و پشيماني دارند. ديگر براي اينكه آرزو كنيد اي كاش با آنها بيشتر بازي كرده بوديد و بيشتر وقت گذرانده بوديد خيلي دير است. بسياري از والدين نمي دانند عملكرد خوبي داشته اند يا نه: آيا به اندازه كافي به فرزندانشان نزديك شده اند، به قدر كافي به آنها آموخته اند، به اندازه كافي به فرزندانشان نزديك شده اند، به قدر كافي به آنها آموخته اند، به اندازه كافي مشوق بوده اند؟

بعضي ها با جدا شدن بچه ها بيش از سن و سال شان احساس پيري و فرسودگي مي كنند. فعاليت هاي بي پايان بچه ها براي بسياري از والدين انرژي بخش است، بنابراين وقتي بچه ها از آنها جدا مي شوند والدين احساس خستگي و خلا مي كنند. ممكن است به خانواده هاي جوان تر غبطه بخوريد چون ديدنشان شما را به ياد روزهاي خوب گذشته مي اندازد. نهايتا هم ممكن است دريابيد حرف هايي كه مادربزرگ ها موقع به دنيا آمدن بچه ها در گوشتان نجوا مي كردند حقيقت داشته است: "تا چشم به هم بذاري بزرگ شدن و رفتن پي زندگيشون."

در اينجا تعدادي ديگر از علائم شايع "سندروم لانه ي خالي" ذكر شده اند:

اضطراب: در آينده چه اتفاقي مي افتد؟ با زماني كه دارم و با زندگي ام چه كنم؟ به خانه اي كوچك تر برويم؟ از اين شهر برويم؟ بر سر رابطه ي زناشويي ام چه مي آيد؟ وقتي فصلي از زندگي خاتمه مي يابد و فصلي ديگر آغاز مي شود مي توان انتظار داشت كه اضطراب به سراغتان بيايد.

سردرگمي: چند ماه اول بعد از اينكه بچه ها از شما جدا مي شوند، بعضي از آنها بين دو حالت در نوسانند. اول از شما مي خواهند يا حتي توقع دارند مدام با آنها تماس بگيريد و بعد غر مي زنند كه خفه شان مي كنيد از بس با آنها تماس مي گيريد. آنها تازه دارند خود را پيدا مي كنند و تماس گرفتن به زودي برايشان عادت مي شود و الگويي منظم مي يابد.

دلتنگي: بسياري از والدين در اتاق خالي فرزندشان مي نشينند و عروسك هاي مورد علاقه ي او را بغل مي كنند و دلشان براي شنيدن صداي او غنج مي زند. اين احساسات قوي طبيعي هستند و با گذشت زمان كمرنگ تر مي شوند.

تنهايي: اگر شما وقت زيادي را با فرزندانتان مي گذرانده ايد و با آنها صميمي بوده ايد، حالا دلتان مي گيرد و ممكن است خودتان هم تعجب كنيد كه بعضي وقت ها اين قدر احساس تنهايي مي كنيد.

بي هدفي: پدر و مادر بودن بخشي مهم از هويت شما بوده و از دست دادن اين نقش ممكن است باعث شود زندگي بي معنا به نظر بيايد.

طرد شدن: بالاخره بچه ها هم كار و زندگي دارند و بعضي وقت ها يادشان مي رود تماس بگيرند يا بجاي ايميلي كه قولش را داده بودند لااقل يك پيامك خشك و خالي بفرستند. اينكه ببينيد دل شما بيشتر از دل بچه ها تنگ مي شود ممكن است برايتان سخت باشد.

بي ارزش بودن: خودباوري فرد اغلب با پدر يا مادر بودنِ او ارتباط نزديك دارد. بنابراين وقتي اين نقش به پايان مي رسد، بعضي والدين حس مي كنند ديگر ارزشي براي جامعه ندارند.

در كنار احساس كمبود و شك، هيجانِ آزاديِ قريب الوقوع هم وجود دارد: وقتي كه مي توانيد روي نيازها و خواسته هاي خودتان تمركز كنيد و لازم نيست به فكر صلاح و مصلحت كل خانواده باشيد. در سطح عملي هم حجم كار به شدت كاهش مي يابد. كمتر بايد جمع و جور كنيد، رخت بشوييد، براي تعداد كمتري بايد غذا درست كنيد و...

احساسات مربوط به سندروم لانه ي خالي واكنش هاي طبيعي و سالمي هستند و همه ي افراد با درجات مختلف آنها را تجربه مي كنند. همسر شما هم حتما به روش منحصر به فرد خود نسبت به اين قضيه واكنش نشان مي دهد و اين بدان معنا نيست كه يكي از شما بچه ها را بيشتر دوست دارد، فقط به اين معناست كه شما متفاوتيد.

در اينجا نكاتي براي مقابله با سندروم لانه ي خالي ذكر شده است:

در تماس باشيد. از اينترنت استفاده كنيد، فيسبوك، MSN يا هر چيزي كه فرزندتان به آن علاقه دارد، و سعي كنيد زبان و نحوه ي استفاده از آن را فرا بگيريد تا بتوانيد آسان و به سرعت با هم در تماس باشيد.

جلو گريه ي خود را نگيريد. بگذاريد اشكتان سرازير شود و گريه و زاري كنيد و احساساتي شويد. دلتنگي براي فرزند هيچ اشكالي ندارد و نشانگر شدت عشق و علاقه ي شما به اوست.

صحبت كنيد. حتما احساسات خود را با همسر، دوستان و خانواده تان در ميان بگذاريد. و اگر حس مي كنيد بيش از آنچه از دست آنها بر مي آيد نياز به حمايت داريد به فكر مراجعه به يك مشاوره باشيد. صحبت كردن از انزوا ميكاهد و كمك مي كند از پس احساسات تان برآييد و راه حل هاي مناسب پيدا كنيد.

خودتان را تحويل بگيريد. خود را به فعاليت هايي مهمان كنيد كه وقتي بچه ها دورو برتان بودند نمي توانستيد انجام بدهيد. بيشتر بيرون برويد، ساعت ها در حمام بمانيد، روي كاناپه با هم بخوابيد و آخر هفته به مسافرت برويد و اگر حسش را داريد مجموعه اي كامل از مستندهاي كسل كننده و مغز تريت كن تاريخي يا راز بقا تماشا كنيد.

روي آينده متمركز شويد. رفتن بچه ها از پيش شما هزار و يك مزيت برايتان دارد. فهرستي از همه ي كارهايي كه هميشه دوست داشتيد انجام دهيد اما هيچ وقت امكانش را نداشتيد تهيه كنيد و آماده ي تيك زدن آنها شويد.

 

كاري از گروه محتواي سالم باش

كتاب بهبود روابط زناشويي به زبان آدميزاد/ پائولا هال/ مترجم: ليلا رسولي/ ناشر: هيرمند/ ص303