سالم باشیم

زندگی سالم

خانه/زندگی سالم

آيا افسردگي قابل درمان است؟

5 چهار شنبه 2 دي 1394
همانطور كه ضعف بينايي قابل درمان است و سبب ميشود بيمار دنياي اطراف را بهتر ببيند، درمان افسردگي نيز، ديد زيباتري نسبت به خود، ديگران و محيط به بيمار ميدهد.

خوشبختانه پاسخ اين سوال مثبت است. بعضي بيماران تصور مي كنند رنجي كه از بيماري افسردگي مي برند حالتي طبيعي و واكنشي عادي است و بايد بار سنگين آن را سال ها به دوش بكشند و به تنهايي درد آن را تحمل كنند. اطرافيان بيمار نيز چون علائم ظاهري-جسمي را در بيمار نمي بينند يا حس نمي كنند، متوجچه رنج دروني بيمار نمي شوند و همين باعث مي شود درمان افسردگي به تعويق بيفتد و بيمار براي درمان مراجعه نكند.

اما مجددا تكرار مي كنم؛ افسردگي قابل درمان است. همان گونه كه ضعف بينايي قابل درمان است و درمان آن به فرد مبتلا كمك مي كند تا دنياي اطراف خود را شفاف تر و بهتر ببيند، درمان افسردگي نيز به بيمار كمك مي كند تا ديد جديدتر و زيباتري نسبت به خود ، ديگران و محيط اطراف پيدا كند و آنگاه است كه تازه متوجه توانايي هاي نهفته در وجود خود مي شود.

به خاطر داشته باشيد كه افسردگي هم مثل يك بيماري جسمي است كه با علائم روان شناختي و جسمي بروز مي كند. انتظار نداشته باشيد كه خود به خود بتوانيد از آن رهايي پيدا كنيد. سعي نكنيد به تنهايي و بدون كمك گرفتن از ديگران بر افسردگي غلبه كنيد.

درمان افسردگي از طريق آموزش به بيمار و اطرافيان، تجويز دارو، الكتروشوك و روان درماني صورت مي گيرد.

آشنايي با بيماري، عوارض آن، نحوه ي برخورد با بيمار و بيمراي جزء اساسي درمان افسردگي است.

روان پزشك با توجه به نوع و شدت افسردگي بيمار تصميم مي گيرد كه از داروهاي ضد افسردگي، روان درماني يا هر دو استفاده كند.

بسيار ديده مي شود كه بعضي بيماران به روان پزشك خود اصرار دارند كه تنها از دارو يا فقط از روان درماني استفاده كنند. بايد توجه كرد كه روان پزشك با در نظر گرفتن سن، جنس، وضعيت جسماني و سابقه ي قبلي بيمار نوع درمان را تعيين مي كند و همان گونه كه عوامل موثر در بروز افسردگي براي هر فرد با ديگري متفاوت است، درمان او نيز ممكن است منحصر به خود وي باشد. مهم ترين نكته در درمان، پيگيري و قطع نكردن درمان بدون نظر پزشك حتي در صورت بهبودي ظاهري است.

در صورتي كه بيمار به روان پزشك و دارو اعتقاد نداشته باشد، مي توان به او توضيح داد كه مراجعه به روان پزشك لزوما به معناي ديوانگي يا جنون نيست و همان طور كه خيلي از بيماري هاي جسمي با مشاوره و مراجعه به پزشك درمان مي شوند، بيماري هاي رواني از جمله افسردگي نيز همين شرايط را دارند، يعني با مراجعه ي به موقع و پيگيري هاي لازم قابل درمان هستند. در بيشتر بيماران ترس از انگ يا برچسب بيماري رواني يا اعتقاد به اينكه داروهاي ضد افسردگي اعتيادآور هستند، مانعي براي مراجعه به پزشك محسوب مي شود.

گاهي نيز بيمار يا اطرافيانش اصولا توجهي ندارند كه افسردگي نوعي بيماري است كه اغلب به راحتي قابل درمان است.

در مواردي كه بيمار غذا نمي خورد، به شدت منزوي يا گوشه گير يا دچار هذيان و توهم شده است يا فكر خودكشي دارد، حتما بايد او را بستري كرد.

 

كاري از گروه محتواي سالم باش

كتاب افسردگي، راهنماي بيماران و خانواده ها/ دكتر مجيد صادقي/ناشر: قطره/ ص54